Αφιέρωμα στα έργα του Κινέζου σκηνοθέτη Λου Τσουάν πραγματοποιήθηκε αυτές τις ημέρες σε πολλές κινηματογραφικές αίθουσες της Ελλάδας. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εισάγει συστηματικά κινεζικά κινηματογραφικά έργα με τη μορφή ατομικού αφιερώματος σκηνοθέτη, ενώ οι ταινίες προκάλεσαν «διαπολιτισμική απήχηση» στο τοπικό κοινό.
Η έκθεση αρχικά προέβαλε δύο ταινίες, “Kekexili: Mountain Patrol” και “City of Life and Death”, με εκατοντάδες Έλληνες και διεθνείς θεατές να συμμετέχουν στις προβολές και τις συζητήσεις που ακολούθησαν.
Ο Βελισσάριος Κοσιβάκης, διευθυντής του Athens New Star Art Cinema και επιμελητής της έκθεσης, δήλωσε ότι η εισαγωγή των έργων του Λου Τσουάν στην Ελλάδα βασίστηκε σε μια διπλή αξιολόγηση των καλλιτεχνικών του επιτευγμάτων και της διεθνούς επιρροής του. Αναλύοντας ως παράδειγμα την ταινία “City of Life and Death”, ανέφερε ότι η ταινία δεν διαθέτει μόνο καλλιτεχνική αξία αλλά και ιστορική σημασία. «Πολλοί Ευρωπαίοι θεατές δεν γνωρίζουν ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ξεκίνησε στην Ευρώπη, αλλά ξέσπασε νωρίτερα στην Ασία, με τον πόλεμο να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μετά την εισβολή της Ιαπωνίας στην Κίνα». Ο Κοσιβάκης θεωρεί ότι αυτή η ιστορία δεν αποτελεί μόνο μια πολεμική μνήμη, αλλά και σημαντικό πνευματικό υπόβαθρο της ανάπτυξης της κινεζικής κοινωνίας. «Η Κίνα πλήρωσε τεράστιο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές σε εκείνον τον πόλεμο και αυτές οι ιστορικές μνήμες διαμόρφωσαν σε κάποιο βαθμό και τη σημερινή Κίνα», δήλωσε.
Παραδέχθηκε επίσης ότι «είτε στην Κίνα, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Ευρώπη, οι νέοι πρέπει να βλέπουν αυτές τις ταινίες ώστε να κατανοούν την πολυπλοκότητα της ιστορίας και της ανθρώπινης φύσης».
Η Καόρι Μοριγιάμα από την Ιαπωνία, αφού παρακολούθησε την ταινία “City of Life and Death”, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που αντιμετώπισε άμεσα μια ταινία για τη Σφαγή της Ναντζίνγκ. Περιέγραψε τον εαυτό της ως «άφωνη για πολύ ώρα αφότου την παρακολούθησε».
Τόνισε ότι διαφορετικές χώρες έχουν διαφορετικές ιστορικές μνήμες για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιαπωνική κοινωνία, όπως είπε, δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην αφήγηση της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι ως θυμάτων, ενώ η γνώση για την ιστορία του ανατολικού μετώπου παραμένει περιορισμένη. Αναφερόμενη στα διδάγματα του πολέμου, σημείωσε ότι η Ιαπωνία δεν μπορεί απλώς να αυτοπροσδιορίζεται ως θύμα, καθώς ο κινεζικός λαός υπήρξε το κύριο θύμα.
Ο Έλληνας θεατής Νίκος Μιχιωτίδης δήλωσε μετά την παρακολούθηση της ταινίας “Kekexili: Mountain Patrol”: «Παλιά πιστεύαμε ότι μόνο όταν βλέπεις στην οθόνη ανθρώπους με το ίδιο χρώμα δέρματος ή την ίδια εθνικότητα μπορείς να ταυτιστείς. Όμως δεν είναι έτσι. Αν ένα θέμα σε αγγίζει πραγματικά, αν σχετίζεται με την ηθική, τις αξίες ή ζητήματα που σε απασχολούν, τότε φυσικά θα συγκινηθείς και θα νιώσεις σύνδεση».
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα ντοκιμαντέρ “Γεννηθήκαμε στην Κίνα” και “Πεκίνο 2022” θα προβληθούν επίσης σε κινηματογράφους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Όπως επισήμανε και η πολιτιστική σύμβουλος της κινεζικής πρεσβείας στην Ελλάδα, Ουάνγκ Τζιν, κατά την πρεμιέρα, η ανάπτυξη της κινεζικής κινηματογραφικής βιομηχανίας διευρύνει τον χώρο της διεθνούς συνεργασίας, ενώ «η εικόνα γίνεται ολοένα και περισσότερο ένας σημαντικός δρόμος αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών». (Sino-Hellenic Information Post)
